Eindelijk goed gevulde prijzenvarken voor dressuursport

Anky gaat voor het grote geld. Foto: Robin Utrecht

Er wordt altijd gezegd paardensport is een boterham zonder beleg, als topruiter wordt je echt niet rijk. Of toch wel? Afgelopen weekend sprong Jessica Kürten tijdens de finale van de Global Champions Tour in het Braziliaanse Sao Paulo voor een recordbedrag van 300.000 euro aan prijzengeld bij elkaar. Deze enorme jackpot is tussen de witte hekjes nooit te winnen. Als groot aanhanger van de dressuur ben ik van mening dat de tijd rijp is om het grote verschil aan prijzengeld tussen de springsport en de dressuur eens recht te trekken.

En tada, het smeekgebed van vele topdressuurruiters wordt verhoord. Een paar initiatiefnemers kwamen op het idee om in 2009 de Exquis World Dressage Masters te organiseren. Per wedstrijd is er honderdduizend euro aan prijzengeld beschikbaar. Hehe dat werd tijd, eindelijk een goed gevulde prijzenvarken voor de dressuursport. Fantastisch, een heuse stimulering voor deze sierlijke tak van sport!

Van Grunsven was er als de kippen bij toen ze gevraagd werd om in de World Dressage Masters mee te rijden. Anky verkondigde bij alle wedstrijden aan de start te verschijnen. Dus nog geen afscheid van de wedstrijdpiste voor ‘de koningin van de dressuur’. Tijdens de wedstrijden in de Franse badplaats Cannes afgelopen juni, was er voor het eerst meer prijzengeld in de dressuur te winnen. Anky won daar in de Grand Prix met Painted Black als eens een lekker bedrag voor haar spaarvarken.

Kennelijk de smaak te pakken, er moet tenslotte brood op de Erpse plank komen. De luiers van de kids zijn best prijzig en Salinero houdt nou eenmaal van luxueuze bananen. Daarbij ziet Van Grunsven de te verdienen cash tijdens de wedstrijden in Palm Beach, Salzburg, München en Hickstead op al op haar bankrekening vallen. Anky doet tenslotte altijd haar uiterste best om te winnen wat er te winnen valt. Ik ben benieuwd wie tijdens deze Master Serie haar concurrenten zijn. Daarbij behoeft maar een boodschap: laat de balken maar even vallen en stuur de top van de dressuur ook eens met een goed gevulde prijzenvarken naar huis!

Lilian Haarmans

Tijd voor gerechtigheid

Het paard Rufus van Rodrigo Pessoa op de Olympische spelen in Hongkong. Foto:globoesporte.globo.com

Ik dacht dat er alleen doping in de wielersport gebruikt werd, maar sinds de Olympische Spelen in Hongkong kom ik bedrogen uit. Van de stalen ros zijn de verboden middelen overgeslagen naar de edele ros. Nee, het bleef niet bij de dopingrellen van de Olympische Spelen van 2004 in Athene.

De Ierse ruiter Cian O’Connor moest tijdens die bewuste spelen zijn gouden medaille inleveren, nadat zijn paard positief was getest. Nummer twee van Athene, de Braziliaan Rodrigo Pessoa, kreeg toen het Olympisch goud omgehangen.  

Vier jaar later is het in Hong Kong opnieuw raak. De ongeoorloofde stoffen nonivanmide en capsaicine vliegen zes positief geteste Olympische springpaarden om de oren. Dit keer zijn de rollen omgedraaid. Bij de KWPN’er Rufes, waarmee Rodrigo Pessoa individueel vijfde werd, is een capsaicin-achtige substantie aangetroffen. Ongeloof. Mijn held, mijn springende held Roderigo, die altijd met stijl zijn parcours rijdt, heeft doping gebruikt.

Niet alleen in het springwereldje rommelt het. De Amerikaanse dressuuramazone Courtney King is betrapt op het verboden middel Felbinac. En dan zeg je doodgewoon dat je nog nooit van het middeltje hebt gehoord en het waarschijnlijk in de kliniek in Hong Kong tegen hartritmestoornissen van je paard gebruikt is. Daarbij irriteer ik mij mateloos aan de pietluttigheid van de dopingcontrole. Voor medicatie tijdens een wedstrijd geldt de nulgrens, een zalfje op de wond mag dus niet. Ik pleit ervoor dat de FEI gaat werken aan nieuwe heldere en rechtvaardige dopingrichtlijnen.

Als meneer Pessoa inderdaad doping heeft gebruikt is hij voor mij geen held meer, maar een held op sokken. Capsaicin is volgens de ruiters een onschuldig zalfje, dat slechts ter versoepeling van de spieren wordt gebruikt. Maar niets is minder waar, deze hypersensitieve stof maakt de zenuwen in eerste instantie ongevoelig. Een ruiter die zijn paard prestatie bevorderende middelen of verdovende middelen voert heeft geen hart voor paarden en geen hart voor de sport. Puur dierenmishandeling!

Ruiter en paard zijn pas een winnaar als ze op eigen kracht het podium bestijgen. Eind september volgt de uitspraak in de rechtszaak. De kans is groot dat de uitslag van het Olympisch springen overhoop wordt gegooid. Laat de sterkste overleven en houd de paardensport dopingvrij. Het is tijd voor gerechtigheid!

Lilian Haarmans